Stultifera Navis

Bir gece vaktidir, ben

ayrılıyorum limandan
başımın üstünde yıldızlar
dilimde tuz tadı var.
güvertede yolcular
sarhoş tayfa ve kaçaklar.
paslı, tutuk dilimde
kırık dökük bir ezgi
ve bozulan saatimde
gayet derin çatlaklar.

**** 

bir gecedir

gökyüzünde
kırmızı uğultusu merkürün
ayışığı, 

şuasında
yunuslarla dolaşıyor.
köhnemiş bir gemideyiz

ve aslında biz, hepimiz

belki biraz deliyiz.

bir sevgideyiz, bir kavgada

 yolcu da bir kamarot da.

gülüp şarkı söyleyen de 

homurdanıp ağlayan da.

bütün herkes aslında

dile gelmez bir korkuda...

***

onları ben görmüyorum.
ben ruhumun derdindeyim.

ellerimle ceketimin

iç cebini yokluyorum.

iflah olmaz sancım benim:

bir kıyıdan bir kıyıya
yüreğimi taşıyorum.
bir kor gibi kıpkırmızı
ateş yüklü şu kalbimi.

***

düşümdeki bir sahilde

karşıma çıkmıştır hep:

bir tür deniz canavarı.
defalarca yendim onu
yine de hiç usanmıyor.

sabahında her gecenin

-amansız mücadelenin-

dilimde bir tuz tadı var.
zaman-sız yük sırtımda.

sanki kalbim hiç atmıyor.
eskiden, çok eskiden
mühürleyip, dualarla
bir sandığa kapattılar
sözde yok ettiler onu.

ama öyle olmadı.

ben içimde taşıyorum.

ve onunla yaşıyorum.

o beni hiç bırakmadı.

***

etrafımda çatık kaşlar, 

her zaman korkulu ve 

her zaman boş bakışlar.

bilmeyenle konuşuyor.

bilmeyenle susuyorum.

ben kalbimi taşıyorum.
lanetli bir elmas gibi.

bir ölüyü kolundan

tutmuş da sürükler gibi.
ben kalbimin yükünü
taşıyorum yanımda
derin, sessiz, ağrılı

zaman-sız bir saygıyla...

***

bir kıyıdan bir kıyıya,
bir limandan başkasına…

Onur Aydemir
Temmuz 2025, Ankara